martes, 17 de diciembre de 2013

Las causas genéticas de la anorexia

El estudio de secuenciación de ADN más extenso realizado hasta la fecha para estudiar la anorexia nerviosa ha relacionado ese trastorno de la conducta alimentaria con variantes de un gen que codifica para una enzima que regula el metabolismo del colesterol. El hallazgo sugiere que la anorexia podría estar causada en parte por una alteración en el procesamiento normal del colesterol, lo que podría a su vez trastornar el estado de ánimo y la conducta alimentaria.

El hallazgo apunta hacia una dirección que probablemente nadie hasta ahora habría considerado interesante para investigar, tal como subraya Nicholas J. Schork, uno de los autores del estudio y profesor del Instituto Scripps de Investigación, que cuenta con un campus en La Jolla, California, y otro en Júpiter, Florida, de Estados Unidos.

La anorexia afecta a hasta un 1 por ciento de las mujeres, y tiene una tasa de mortalidad estimada del 10 por ciento o más aún, lo que la convierte en una de las más mortíferas de las enfermedades psiquiátricas. Las personas anoréxicas restringen severamente su alimentación. Su aspecto llega a ser esquelético, y aún así continúan viéndose a sí mismas como gordas. Las personas con anorexia nerviosa tienden a ser ansiosas, depresivas, obsesivas, y excesivamente perfeccionistas

Nuevo catalizador para producir hidrógeno a partir del agua y el sol

Investigadores do Instituto de Técnicas Energéticas (INTE) da Universidad Politécnica de Cataluña · BarcelonaTech (UPC) (España), da Universidad de Auckland (Nueva Zelanda) e da Universidad King Abdullah de Ciencia y Tecnología (Arabia Saudí) han desarrollado un sistema para producir hidrógeno de una manera limpia, renovable y más rentable, a partir del agua y la luz solar. Los científicos han fusionado las propiedades ópticas de los cristales fotónicos tridimensionales (ópalos inversos de óxido de titanio, TiO2) y nanopartículas de oro de 2-3 nanómetros, para desarrollar un catalizador en polvo muy activo. El trabajo se ha publicado en Scientific Reports, la revista open access de Nature. 

Este nuevo fotocatalizador produce más hidrógeno que los desarrollados hasta ahora. Ello se debe a que en el proceso se aprovechan las propiedades de los cristales fotónicos y las propiedades de las nanopartículas de un metal. Se trata de "poner en sintonía" ambos materiales para que el efecto se amplifique, afirma el investigador Jordi Llorca, del INTE de la UPC. "Se debe elegir el cristal fotónico adecuado y las nanopartículas adecuadas", añade.

277 nuevas especies de avispa en Costa Rica

Costa Rica posee una biodiversidad asombrosa en las avispas de la familia Braconidae, tal como ha revelado una investigación en la que 277 nuevas especies han sido descritas científicamente en un extenso informe, cuya última parte se ha publicado recientemente, y que es obra del equipo de Paul M. Marsh, Alexander L. Wild y James B. Whitfield, de la Universidad de Illinois en Urbana-Champaign, Estados Unidos.

La familia Braconidae constituye un grupo grande y diverso de avispas parasitoides. Hay aproximadamente 17.000 especies reconocidas en este grupo y muchos miles más sin describir.

Las avispas parásitas de la familia Braconidae son conocidas por sus letales hábitos reproductivos. Los huevos de la mayoría de las especies más representativas de este grupo se desarrollan en otros insectos, y sus larvas terminan matando a la víctima, o en algunos casos dejándola inmovilizada o causándole esterilidad. Algunas avispas albergan virus específicos que luego introducen en el animal parasitado para debilitar el sistema inmunitario de éste.

jueves, 12 de diciembre de 2013

La NASA desvela el 'vals celestial' de la Tierra y la Luna

A Terra e a Lúa bailan un vals celestial de extraordinaria beleza que  captou con máis detalle que nunca a sonda Juno da NASA. As imáxenes foron captadas o pasado mes de octubre por esta nave da agencia espacial estadounidense, que está viaxando polo noso Sistema Solar nuha misión con destino a Xúpiter.
"Os seres humanos podemos ver a  Terra  a Lúa en movemento, realizando o seu baile cósmico. E creo que eso  pono todo en perspectiva", explicou Scott Bolton, o científico principal da misión, en declaraciones a la BBC. "Fai  anos Carl Sagan defineu unha imaxen da Terra captada pola sonda Voyager como un punto pálido azul, e explicou que todo o que conocemos está en este diminuto punto do Universo. Eu creo que  a nosa nova película logra o mismo efecto, pero con imáxenes en movemento en vez de unha fotografía estática".
Bolton  presentou as imáxenes na reunión da Unión Geofísica Americana, que se está celebrando esta semana en San Francisco, a cita anual máis importante dos científicos que se dedican a  exploración planetaria en todo o mundo.
A NASA  difundiu o vídeo a través de YouTube, con unha banda sonora composta por Vangelis.
A sonda Juno  lanzouse desde O Centro Espacial Kennedy, en Cabo Cañaveral, en agosto de 2011, e na sua traxectoria a Xúpiter debía rodear a ierra o pasado 9 de octubre, para recibir un impulso gravitacional que lanzaría a nave en dirección o planeta xigante, cuxa órbita está previsto que chegue en 2016.
Os científicos responsables da misión viron neste encontro na Terra unha oportunidad única para retratar o baile orbital entre o noso planeta e a Lúa, e non quixeron desaproveitar a ocasión. O resultado é un espectacular vídeo que desvela lo que vería un hipotético extraterrestre que se aproximara hacia nuestro planeta desde esa distancia.

Marte tuvo un lago que pudo albergar vida microbiana

Había unha vez en Marte un lago que pudo albergar algún tipo de vida microbiana. Ocurreu fai uns 3.600 millons de anos na denominada Bahía Yellowknife, no cráter Gale, cerca do ecuador marciano. Tratase  de un dos últimos hallazgos de Curiosity, o vehículo robótico da NASA que desde que chegou ao Planeta Roxo, en agosto de 2012, está perforando o subsuelo e analizando rochas para buscar indicios de vida no pasado.
Os datos que está recabando o rover manteñen ocupados a un gran número de equipos investigadores de diversos países. De feito, ésta é sólo unah das seis investigaciones sobre Curiosity que publica esta semana a revista Science. O vehículo da NASA será tamén un dos protagonistas do Congreso de otoño que a American Geophysical Union celebra estos días en San Francisco (California, EEUU), donde se expoñeran e se debatirán os seus  últimos resultados científicos


Espectaculares 'géiseres' en una luna de Júpiter

Chamase Europa e é a mais pequena dos catro principales lunas do planeta Xúpiter. Un mundo misterioso e xelado que conta con un océano subterráneo que intriga aos científicos e do que, según han detectado ahora, parecen emerxer enormes chorros de vapor de agua. Así o asegura un equipo liderado por Lorenz Roth tras analizar as imáxenes obtidas polo telescopio espacial Hubble en noviembre  e diciembre de 2012 e comparalas con outras mais antiguas captadas en 1999.
Según detallaban na sua investigación, publicada esta semana na  revista Science, si se confirma que se trata de géiseres significaría que a agua do océano subterráneo de este satélite pode salir fácilmente a  superficie, polo menos en algunhas ocasions. E  que sólo han podido detectar estos chorros de vapor de agua durante un periodo de sete horas.
O hallazgo, añaden, podía ser decisivo a  hora de planificar futuras misions de exploración para determinar si Europa, que conta con unha tenue atmósfera, e potencialmente habitable. "Ol descubrimiento de vapor de agua expulsado desde o Polo Sur reforza a posición de Europa como o candidato con mais posibilidades para que sea potencialmente habitable", afirma Lorenz Roth, investiador do Instituto de Investigación Southwest de San Antonio (Texas, EEUU), nuha nota de prensa da Agencia Espacial Europea (ESA). Según aclara, non saben si estos chorros están conectados coa agua líquida que creen que hay baixo a superficie.
O estudio detalla que os chorros de vapor de agua miden nada menos que 200 kilómetros de altura. Foron observados solamente no Polo Sur deste corpo celeste helado durante un breve periodo, siete horas, coincidiendo co momento no que está orbitando a mayor distancia de Xúpiter. Según creen, os chorros  desvanecense cando a luna pasa moi cerca do seu planeta.